गणपतीला वर्षातून एकदा मी माझ्या मूळ गावी असतो.
साधं घर,शेणाने सारवलेल्या जमिनी. ही साधी घरं, जमिनीवर राहायला शिकवतात.साधेपणा शिकवतात. कैक फाजील चोचले आपोआप विरघळतात.
गणपतीत शेजारची छोटी मुलं,आमच्या घरातील छोटा असे सर्व मिळून शेजारच्या तीन चार घरांत दररोज आनंदाने आरती करतात.एक जण हार्मोनियम वाजवतो,एकजण झांज, एकजण मृदुंग वगैरे…
ही मुलं कोणत्याही क्लास ला वगैरे जात नाहीत. जे काही आहे ते सगळं उपजतच.माझ्यामते कला ही प्रतिकूल परिस्थितीतच सुखाने नांदत असावी.
मुलांना हा आनंद घेता यायला हवा.गणपतीच्या निमित्ताने ती तो घेतात.
सुमन दाभोलकर.